رشد آفرین » پانسیون کودک » چرا كودكان بايد بازى کنند؟

نظر سنجی

نظرشما در مورد سايت چيست؟

عالی
خوب
متوسط
بد


نمایش نتایج

فروشگاه لگو شاپ تبریز

نماینده انحصاری فروش اسباب بازی های لگو

میدان فهمیده مجتمع تجاری لاله پارک طبقه دوم

تلفن: 36700298 -041

------------------------------------------------------------

خانه بازی کودک شیرین

محیطی مناسب برای ساعات فراغت فرزندان شما

با سالن مجهزو کادرمجرب برای جشن تولد کودک

تبریز سربالایی ولیعصر روبروی فروغی پلاک 20

تلفن: 33311198-041

------------------------------------------------------------

مهد کودک لعل

بهترین فضا برای رشد کودک شما

ائل گلی فلکه خیام 35 متری سینا 6 متری دوم پ 20 روبروی آموزشگاه شکوه

تلفن: 33814565-041

------------------------------------------------------------

متخصص کودک

دکتر احمد جاوید

تبريز باغمیشه پشت آتش نشانی ساختمان پزشکان

تلفن: 36685951-041


 
 

چرا كودكان بايد بازى کنند؟

چرا كودكان بايد بازى کنند؟امروزه در جهان بالاترين و بهترين توليدات، خلق فکر و ايده هاى نو مى باشند و اين امر به خوبى ضرورت توجه به خلاقيت و پرورش آن را در کودکان و نوجوانان نشان مى دهد.

خلاقيت موهبتى است که در تمام انسان ها بالقوه موجود مى باشد؛ اما آشكار شدن و گسترش يافتن آن مستلزم شرايط مناسب است.

خلاق بودن يعنى پديده هاى عالم را به نحو متفاوتى از ساير افراد ديدن؛ همانند نوع تفکر نيوتن هنگاميکه سيب از درخت بر زمين مى افتد. او چرخش سيب را به گونه اى متفاوت از ديگران مى بيند و به دنبال طرح مسئله و پاسخى براى علت افتادن سيب از درخت است.

تحقيقات انجام شده در زمينه خلاقيت نشان مى دهند برخلاف اعتقاد نظريه پردازان در سال هاى گذشته که خلاقيت را فرآيند ارثى و ذاتى تلقى مى کردند و همچنين بر خلاف تصور عامه مبنى بر اينکه فقط افراد معدودى خلاق بدنيا مى آيند، خلاقيت را مى توان به افراد، به ويژه به کودکان و نوجوانان آموزش داد.

از اين رو در کشورهايى که از آموزش و پرورش پويايى برخوردارند، پرورش خلاقيت به عنوان يکى از مهمترين هدف هاى آموزش و پرورش مورد توجه قرار گرفته اند.

بازى هاى خلاق به کودک فرصت مى دهند تا از قوه تخيلش در حل مسائل استفاده کند و باعث رشد و تقويت خلاقيت خود شود.

نقش بازى در زندگى کودک همواره مورد توجه محققان و روانشناسان کودک بوده است. ويگوتسکى و پياژه از جمله روانشناسانى هستند که بطور ريشه اى به مطالعه بازى کودکان و نقش آن در رشد ذهنى، فکرى و زندگى اجتماعى آنها پرداخته اند. از ديدگاه اين دو محقق، ورود کودک به دنياى بازى هاى کودکانه، به معناى ورود او به دنياى مجازى است که داراى قوانين خاص و نانوشته مى باشد.

از نظر ويگوتسکى و پياژه، سخن گفتن به عنوان ابزار اوليه بازى ها و عامل اساسى در فرآيند شکل گيرى توانايى هاى ذهنى کودک شناخته شده است.

ويسگوتسکى بازى ها را به دو دسته تقسيم بندى مى کند:
- بازى هايى که قوانين درونى و نانوشته دارند.
- بازى هايى که قوانين معين و قراردادى دارند.

به عقيده ويگوتسکى هدايت بازى هاى دسته اول را کودکان بدون نياز به بزرگترها به عهده مى گيرند، درحاليکه بازى هاى دسته دوم با شرکت و دخالت والدين صورت مى پذيرند و به همين علت، سمت و سوى بازى ها به جهت مورد دلخواه بزرگترها پيش مى روند. آنها قوانين و مقررات بازى را تعيين و به کودکان ديکته مى کنند. اما روانشناسان به نفوذ بيش از حد والدين در نحوه بازى کودکان اخطار مى دهند و معتقدند گاهى بزرگترها فضاى بسيار زيادى از ذهن کودک را اشغال نموده و امکان انديشيدن را از کودک مى گيرند.

به نظر ويگوتسکى بازى ها به رشد ذهنى، فکرى، عاطفى، احساسى و اجتماعى کودک کمک مى کنند. به عبارت ديگر، بازى ها ابزار کنترل و تنظيم رفتار کودک هستند.

کودک هنگام بازى دکتر مى شود، معلم مى شود، راننده مى شود و بدين ترتيب نقش هاى گوناگون را در دنياى بازى تجربه مى کند. هر بازى قوانين و مقررات خاص خود را دارد و با توجه به تعداد و توانايى هاى بازيکنان، اين قوانين تغيير و تحول مى يابند. بازى هايى که قوانينى درونى و نانوشته دارند، يعنى بازى هاى دسته اول نيز در طول بازى، به مرور زمان و با توجه به شرايط و افراد شرکت کننده در بازى، تغيير و تحول مى يابند. اشياء نيز در اين مرحله از بازى، نقش مهمى دارند.

کودک در هنگام بازى با دنياى تخيلى اش سر و کار دارد و از همين رو امکان خلاقيت، آفرينش و موقعيت آشکار ساختن خصوصيات رفتارى و اخلاقى خود را مى يابد.

ويگوتسکى از خواندن کتاب هم به عنوان يک بازى سازنده ياد مى کند. به نظر او کتاب خواندن به ديده کودک نوعى سرگرمى و بازى است، زيرا دنياى خيالى کتاب ها به دنياى کودکان بسيار نزديک است و دنياى خيالى كتاب ها، ذهن کودک را تحليل پذير مى سازند.

منبع: روزنامه سلامت
نويسنده: دكتر هانيه زاير رضايى